wijk enschede-zuid
Buurt Helmerhoek
De Helmerhoek is de derde en laatste van de grote wijken die in Enschede-Zuid zijn gebouwd en is tussen 1983 en 1998 verrezen. De opzet verschilt radicaal van die van de Wesselerbrink en Stroinkslanden, de andere twee zuidwijken. De Helmerhoek is als een autoluwe wijk opgezet, met drie hoofdwegen die vanaf de Broekheurne Ring de wijk in steken die zich vervolgens splitsen in twee vertakkingen die diep de wijk in lopen. De overige straten zijn ingericht als dertig kilometer zones en kronkelen vooral in het oudere deel van de wijk op ondoorgrondelijke wijze tussen de huizen door. Het openbaar vervoer gaat over een eigen busbaan door de Helmerhoek. De bebouwing bestaat voornamelijk uit eengezinswoningen in rijen en twee-onder-een kap. De filosofie achter het ontwerp van de Helmerhoek was duidelijk: een compacte autoluwe woonwijk met goed openbaar vervoer.
Er is geprobeerd hier en daar de sfeer van een dorp te creëren, met pleintjes en terugwijkende gevels met plantsoenen ervoor. De Helmerhoek is een monument van het stedenbouwkundig denken van haar tijd.
Buurt Wesselerbrink
Deze wijk behoort tot de omvangrijkste van de stad. Met ruim 16.000 bewoners onderscheidt de Wesselerbrink zich van de andere stadsdelen door haar grootschaligheid. De Wesselerbrink is een typisch product van het stedenbouwkundig denken van de jaren '60. De samenleving was maakbaar dacht men, en dat kwam tot uitdrukking in wijken waar tot in de details was nagedacht over bebouwingsdichtheden, plaatsing van voorzieningen en verkeersregulatie.
Hoewel er in de jaren '70 en '80 veel commentaar kwam op de massale en vaak vervreemdende stedenbouw (schoolvoorbeeld blijft de vanaf het gereedkomen mislukte Bijlmermeer in Amsterdam Zuidoost) is de Wesselerbrink een verademing vergeleken bij de truttige woonerven met hun vermolmde bielsen en scheef gezakte verkeersdrempels.
Het concept van de Wesselerbrink bedacht door S.J. van Emden is simpel: langs de hoofdwegen en rondom het winkelcentrum staat hoogbouw in de vorm van galerijflats die de wijk in vier deelgebieden verdelen, de verdere bebouwing bestaat uit laagbouw in de vorm van eindeloze contingenten drive-in woningen in het noorden van de wijk en rijtjeshuizen in de zuidelijke buurten.
Elke buurt heeft in het centrum haar eigen winkelvoorziening en een kleine verzameling identieke basisscholen. Elke straat is gelegen rondom een pleintje, de brink, waar speelgelegenheden zijn. Tijdens de realisatie van de wijk is men wegens geldgebrek en veranderende inzichten wel steeds meer van het brink-concept afgestapt, maar vooral in de noordelijke buurten functioneren de brinken erg goed. Het centrum van de wijk wordt gevormd door het centrale overdekte winkelcentrum en het fraaie Wesselerbrinkpark.
De Wesselerbrink heeft dankzij een recente golf van goedbedoelde modieuze renovaties en nieuwbouw van appartementen, een stadsdeelkantoor en een Syrisch-Orthodoxe kerk op de onbebouwde ruimtes langs de Wesselerbrinklaan en bij het winkelcentrum een wat minder strak uiterlijk gekregen. De heldere structuur is gelukkig nog steeds intact, voor liefhebbers van grote stadsuitbreidingsplannen is de wijk dan ook een zeer interessant studie object.
